مصرف مواد مخدر و اعتیاد به آن، خطرناک‌ترین پدیده‌ی جامعه‌ی انسانی است که انسان را مورد تهدید قرار می‌دهد.

راه‌های پیش‌گیری از اعتیاد:

1.افزایش حس مسؤولیت فردی و کنترل خود: بسیاری از افراد توانایی رد مواد مخدر را ندارند و گمان می‌کند که اگر آن را قبول نکند، نشانه‌ی ضعف آن‌هاست. در حالی که برعکس است. ردکردن چنین تعارفاتی نشانه‌ی قدرت کامل و توانايي شخصیتی و هویتی فرد است.
2.افزایش مهارت‌های زندگی: تصمیم‌گیری مستقل، حل مسأله، ارتباطات اجتماعی.
3.یاد بگیرید که در مقابل شکست‌ها با اعتمادبه‌نفس بالا، عمل نمایید.
4.جای‌گزین نمودن تفریحات شاد و مورد علاقه‌ی جوانان با تفريحات ناسالم.
5.فراهم آوردن شغل مناسب و مورد علاقه‌ی جوانان.

کنجکاوی و سرکشی بر علیه والدین یا سایر افراد بانفوذ، تقلید، فشار گروه هم‌سالان، احساس خستگی، آرزوی رهایی از رنج و فشار روانی، به‌دست آوردن آن‌چه داروی مخدر ممکن است انجام دهد، فرد را به تجربه کردن این مواد و اعتیاد سوق می‌دهد.
اکثر معتادان از طریق تماس و ارتباط با معتادان قبلی، به اعتیاد کشیده می‌شوند. در ایران این تماس‌ها بیش‌تر در مجالس شبانه صورت می‌گیرد.
اکثر معتادان افرادی هستند که از نظر عاطفی نابالغ، پرخاش‌گر و مهاجمند و مواد مخدر را جهت تسکین فشارها و کشش‌های درونی خود به کار می‌برند.

توصیه‌هایی به والدین نگران و علاقه‌مند به ساختن فردایی بهتر برای فرزندان:

1.در انجام فعالیت‌های منطقی به فرزندان خود آزادی مناسب بدهید.
2. در جوی عاطفی همراه با آزادی اجتماعی و قاطعیت منطقی، ساختار تربیتی متعادلی را برای فرزندان پی‌ریزی نمایید.
3.از انتقاد غیر سازنده، تمسخر، شرمنده کردن، تنبیه و رفتارهايي كه بار منفي دارد، به‌خصوص نزد دیگران بپرهیزید.
4.در حد توانایی فرزندانتان به آن‌ها مسؤولیت و تکلیف بدهید.
5.محیط خانه را طوری بارور سازید که امکان رشد صحیح فرزندان فراهم آید.
6.آرزوهایشان را بشنوید.